Ta witryna internetowa korzysta z plików cookies. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies.

Przeglądarka internetowa umożliwia zablokowanie plików cookie.

Zamknij [X]

Szczegóły eksponatu: ZABYTKOWY POTRZASK NA SZCZURY PIŻMOWE

Poniżej przedstawiam Państwu zdjęcia oraz opis eksponatu, po zalogowaniu możecie dodawać swoje komentarze. W razie pytań zapraszam do formularza kontaktowego.
ZABYTKOWY POTRZASK NA SZCZURY PIŻMOWE Powiększ do pełnego rozmiaru

ZABYTKOWY POTRZASK NA SZCZURY PIŻMOWE

Pułapka sprężynowa na szczura piżmowego, zwanego piżmakiem lub piżmoszczurem, (Ondarta zibethicus). Groźny szkodnik z rodziny chomikowatych w podrodzinie nornikowatych przywieziony do Europy (do Czech) w 1905 roku z Ameryki Północnej jako hodowlane zwierze futerkowe. Uciekł z hodowli, i w 1924 roku stwierdzono go w Polsce, a w 1958 już był szkodnikiem. Kiedyś chętnie pozyskiwano futerko, gdyż cieszyło się popytem wśród pań. Dziś popyt maleje i podaż jeszcze bardziej. Piżmak ma groźnych wrogów, norka, lis, wydra, tchórz, ptaki drapieżne a nawet duże szczupaki. Piżmowce chorują na tularemię, mają pasożyty wewnętrzne jak tasiemce i nicienie oraz zewnętrzne, takie jak kleszcze, roztocza, wszy i pchły. Pułapka działa na zasadzie odwróconego potrzasku. Na druciku ( pętelka widoczna na zdjęciu ) mocowana jest przynęta w postaci jabłka lub marchewki. Pociągnięcie przynęty zwalnia zaczep stróżyka i szczęka spada na dół. Nie można zastawić pułapki odwrotnie, czyli żeby zaczep stróżyka był na dole. Często pułapka była zastawiana na brzegu wody w ten sposób, że dolna szczęka była zatopiona w wodzie i obsypana piaskiem, a przynęta była tuż nad wodą.

Eksponat przekazał do Muzeum DDD Tadeusz Karpiński z Wilanowa. Nr. ewidencyjny 1197.

Więcej szczegółów

Dodawanie komentarzy dostępne po zalogowaniu!

Napisz swoją recenzję

ZABYTKOWY POTRZASK NA SZCZURY PIŻMOWE

ZABYTKOWY POTRZASK NA SZCZURY PIŻMOWE

The historic trap muskrats

Napisz swoją recenzję